Nike Logo

Nike Logo

Nike is een beroemd Amerikaans merk dat meer dan 60% van de markt voor sportschoenen inneemt. Het bedrijf dat de eigenaar was, verscheen in 1964. In eerste instantie heette het Blue Ribbon Sports en verkocht het Onitsuka Tiger-sneakers. Alles veranderde in 1971, toen mede-oprichter Phil Knight besloot om zijn eigen productie van producten onder het merk Nike te starten.

Betekenis en geschiedenis

Nike Logo Geschiedenis

Morning runner Phil Knight was een van de oprichters van een krachtig sportartikelenbedrijf. Maar het begon allemaal met sportschoenen, die Phil uit Japan begon te leveren, omdat de Amerikaanse markt verzadigd was met dure merken die gewone burgers zich niet altijd konden veroorloven.

1964 – 1970

Blue Ribbon Sports Logo 1964-1971

Phil Knight heeft Blue Ribbon Sports opgericht om schoenen uit Japan te leveren. Atleten hielden van de schoenen en de goed verkochte producten. Toen ontstond het idee van uitbreiding, om onze eigen productie te openen. En toen was het bedrijfslogo een simpele combinatie van letters van de bedrijfsnaam “BRC”.

1971 – heden

Nike Logo 1971-....

De afkorting BRC, die van 1964 tot 1971 als grafisch teken werd gebruikt, bleef onopgemerkt. Het bekendste symbool van het merk is de zogenaamde swush – een rond vinkje met scherpe uiteinden. Dit logo is uitgevonden door Carolyn Davidson.

Een beginnend grafisch ontwerper zat op dat moment op de universiteit en had geld nodig. Knight nodigde haar uit om als bijbaan een logo voor Blue Ribbon Sports te maken. Maar het resultaat beviel hem niet, dus betaalde hij voor de trekking slechts $ 35 (tegen een tarief van $ 2 per uur).

Carolyn was ook niet enthousiast over haar werk: de studente liet simpelweg een vinkje zien, teleurgesteld in mislukte pogingen om met iets bijzonders te komen. De swoosh werd echter een herkenbaar kenmerk van het merk en de auteur ontving na tien jaar nog steeds een waardige prijs: een envelop met aandelen voor een bedrag van $ 643.035.

1971 – 1978

Nike Logo 1971-1978

In de geschiedenis van Nike is dit logo verschillende keren gewijzigd. In 1971 was het pictogram wit – het viel alleen op dankzij de zwarte omtrek. Bovenop stond het opschrift “nike”, cursief gedrukt.

1978 – heden

Nike Logo 1978-....

In 1978 brachten ontwerpers het woord naar boven, gebruikten ze de letters in hoofdletters en gebruikten ze het schreefloze lettertype Futura Bold. En in 1985 hebben de onderzoekers het palet bijgewerkt door een wit logo in het rode vierkant te plaatsen.

De definitieve versie van de merknaam werd gepresenteerd in 1995. De ontwikkelaars volgden het pad van minimalisme en verwijderden de inscriptie en geometrische vorm. Er was maar een swoosh. Hij verscheen voor het eerst op voetbalschoenen in 1972 en is sindsdien vrijwel onveranderd gebleven.

Embleem

Volgens de legende is het embleem nauw verbonden met de oude Griekse godin van de overwinning, Nike. Er wordt aangenomen dat swoosh een vleugel is van een hemelse vrouw, een mythologisch symbool van snelheid en overwinning. Dat beweerde Carolyn Davidson zelf. Volgens een andere versie toont de figuur een omgekeerd fragment van een loopband. Maar de maker van Phil Knight ontkende alle veronderstellingen. Hij zei dat een grafisch teken slechts een tekening is die energie en beweging uitstraalt.

In mei 2010 werd het merk beschuldigd van het stelen van een logo van een sigarettenmerk uit Newport. Vijanden zeiden dat Nike het volledig heeft gekopieerd en ondersteboven heeft gedraaid. Er is echter overweldigend bewijs dat Davidson het logo alleen heeft bedacht. En om de swush niet te verwarren met een teek, heeft ze hem speciaal gebogen en afgerond gemaakt.

Lettertype en kleuren

Het Nike-logo is cursief en schreefloos weergegeven en doet denken aan de Futura Bold Condensed Oblique. In 1928 werd speciaal voor de Bauer Type Foundry een vereenvoudigd Futura-lettertype ontwikkeld. Na 8 jaar werd het licht gewijzigd door de typograaf Paul Renner. Nike heeft ook kleine aanpassingen gemaakt door de letters voor het logo aan te passen. En om de merknaam er laconiek uit te laten zien, hielden ze zich aan een strikt zwart-witbereik. Als gevolg hiervan stonden het donkere woord en de swoosh op een lichte achtergrond.