Duitse motorfietsmerken

    Duitse motorfietsmerken

    De Duitse motorindustrie heeft een interessante en lange ontwikkelingsgeschiedenis. Veel van zijn merken zijn het belangrijkste onderdeel van de geschiedenis van het land, terwijl ze hun stempel drukken op de wereldgeschiedenis. Duitse pedanterie en kwaliteit speelden daarbij een belangrijke rol. De belangrijkste rol werd echter gespeeld door de motorfietsindustrie in de periode van de vroege jaren ’30 tot de late jaren ’40, toen de nadruk van de productie lag op het maken van praktische, duurzame en duurzame modellen voor de Wehrmacht. Het was in deze tijd dat de ontwikkeling van originele ontwerpoplossingen werd uitgevoerd, die in verschillende gevallen nuttig konden zijn. Een treffend voorbeeld van dergelijke prestaties was de opkomst van rupsvoertuigen. De Tweede Wereldoorlog bewees de serieuze voordelen van de Duitse productie van motorvoertuigen over de hele wereld.

    Wat zijn Duitse motorfietsmerken?

    Op de Duitse thuismarkt zijn er verschillende succesvolle motorfabrikanten die zich goed hebben bewezen: BMW Motorrad, Zundapp, Sachs, Adler, Brennabor, DKW, Hercules, Horex, Kreidler, Munch, MZ (Motorenwerke Zschopau) GmbH, Simson, NSU, Maico, Kalex …

    Vandaag zet de Duitse motorindustrie de traditie van het verleden voort. Echter, na het verlies van zijn dominante positie in de naoorlogse periode, gaat de productie van motorfietsen in het land door met behoud van een hoog niveau van kwaliteit en betrouwbaarheid, een strikt mannelijk ontwerp. Dit blijkt niet alleen uit de reële cijfers van productievolumes en de levensduur van de apparatuur, maar ook uit de groeiende verkoopvolumes van Duitse apparatuur op de veeleisende Amerikaanse markt. Tegenwoordig wordt de motorfietsproductie in Duitsland vertegenwoordigd door een aantal succesvolle zowel gevestigde als nieuw gevormde merken.

    1. BMW Motorrad

    BMW Motorrad Logo

    De onbetwiste leider van de Duitse motorindustrie is het Duitse merk BMW (Bayerische Motoren Werke). Opgericht in 1916 in Beieren, had het concern een aantal verschillende productiegebieden, waarvan de belangrijkste vliegtuigmotoren waren. De eerste motorfiets verscheen in 1922. Dankzij innovatieve ideeën in ophanging, frame en motor, die in die tijd ongeëvenaard waren, kreeg dit model meteen wereldwijde erkenning. Dit is een kenmerk geworden van elk merkproduct. De geschiedenis van BMW Motorrad is: civiele en militaire motorfietsen, de beste sportmodellen, enduro, motorcrosstechnologie en toerraces.

    Het merklogo is een van de tien meest herkenbare merken ter wereld. De geschiedenis van de oprichting gaat terug tot het verre 1917. Het nam de ronde vorm over van zijn stamvader, Rapp Motorenwerken. Door de afbeelding van het zwarte paard en de naam van het oude merk ervan te verwijderen en te vervangen door een eigen afkorting, verwees het kleurenschema naar de vlag van Beieren. Maar het verbod op het gebruik van staatssymbolen in advertenties moest worden omzeild door deze kleuren in een andere volgorde te plaatsen. Het logo onderging geen grote veranderingen tot 2020, toen de sector met een zwarte achtergrond transparant werd gemaakt met een witte rand. Er werd een moderne minimalistische stijl toegepast, die openheid en toegankelijkheid symboliseert en tegelijkertijd het begin van een “elektrische revolutie” binnen het merk aangeeft.

    2. Zundapp

    Zundapp Logo

    Het bedrijf Zündapp – Zünder und Apparatebau G.m.b.H wordt in de documenten van het Duitse Oorlogsbureau in 1917 gevonden als fabrikant van projectielen en ontstekers. Opgericht door Neumeier in Neurenberg, was het een joint venture met de staat om defensieorders uit te voeren. Na de Eerste Wereldoorlog werd het overgenomen door Neumeier. Vanaf dit punt verplaatst de productie zich naar motorfietsen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bestelde de Wehrmacht motorfietsen met een zijspan. Vooral het model Zündapp KS 750 was gewild.De naoorlogse periode werd gekenmerkt door de productie van Zündapp Elcona naaimachines. In 1984 ging het bedrijf failliet en werd het verkocht met al zijn faciliteiten in de VRC, waar de productie van motorfietsen van Tianjin Motorcycle Co. werd voortgezet.

    Het logo was een teken in de vorm van een heraldisch schild, met afgeronde hoeken, dat symbool stond voor bescherming en kracht. Het binnenveld werd afgewerkt in kobaltblauw. De randen van het schild hadden een witte rand. Links en rechts ervan waren uitgevouwen gestileerde vleugels. Een compositie werd in het schild geplaatst, inclusief een zigzagpijl, een symbool van een elektrische ontlading, die terugstuurt naar de historiciteit – de productie van generatoren, elektrische apparaten voor militaire behoeften, evenals een demonstratie van het verlangen naar nieuwe grenzen – de creatie van een elektromotor, die in 1972 werd gebruikt op Mokiki van 500 watt elektromotor.

    3. Sachs

    Sachs Logo

    1886 was het jaar van de oprichting van Karl Marshutz, het wereldberoemde Sachs-bedrijf voor de productie van motorfietsen (sinds 1904) en hoogwaardige auto-onderdelen. Het begon allemaal met fietsen. De ontwikkeling van de motorfietsindustrie in Duitsland leidde tot de behoefte aan reserveonderdelen, die het bedrijf onmiddellijk begon te produceren dankzij de komst van Ernst Sachs, een gereedschapmaker die later de merknaam gaf. Het merk werd pas officieel geregistreerd in 1995. Het bedrijf begon zich te specialiseren in sportieve offroad-modellen, maar niet erg succesvol. De lijst van haar motorfietsen omvat scooters en bromfietsen, evenals zware Rodster.

    Tegenwoordig wordt het merk algemeen erkend vanwege het eenvoudige en laconieke blauwe embleem. Het is een bord gemaakt van 3 karakters, en de tekst eronder – de naam van het merk. Het bord bestaat uit twee elementen die zich onder en boven het centrale accentpunt bevinden. De elementen symboliseren een spiraalvormige rotatie, hun vorm breidt zich uit naar het midden en versmalt naar de uiteinden, en lijkt op een halve maan. De naam is een kleine letter van het type Britanica Semi Expanded Heavy.

    4. Adler

    Adler Logo

    De Duitse motorfietsfabrikant Adler, die in 1880 begon met fietsen, hield het tot 1957 vol. De oprichter, Heinrich Kleyer, is een fietsenfabrikant die in een thuiswerkplaats werd geassembleerd. Een paar jaar later, die directeur werd van Edmund Rumpler, begon hij de productie van auto’s te ontwikkelen, die tot de Eerste Wereldoorlog werd uitgevoerd. Sinds 1902 installeert het merk zijn eigen energiecentrales. De Tweede Wereldoorlog leidde tot een daling van de productie. Het bedrijf verschuift naar typemachines en motorfietsen. Vooral het MB 250S-model wordt beroemd. Kampioenschapsraces worden gewonnen met Adler-motorfietsen. In 1957 wordt het geabsorbeerd door Trumpf.

    Het logo van het bedrijf heeft zijn historische identiteit behouden gedurende het hele bestaan ​​van het merk. Een blauw schild met een grijze metalen rand was typerend voor veel Duitse merken uit het begin van de 20e eeuw. Het onderste deel was gemaakt in de vorm van een vloeiende boog zonder scherpe randen. De bovenkant was ook gemaakt in de vorm van een boog, maar ging onder scherpe hoeken in de zijkanten van het schild. Binnen het embleem is een gestileerde afbeelding van een grijze heraldische adelaar die zijn vleugels spreidt typisch voor de Duitse heraldiek en het wapen van het land, wat de oorsprong van het merk aantoont.

    5. Brennabor

    Brennabor Logo

    De oorsprong van het merk waren de drie broers Reichstein die het bedrijf in 1871 oprichtten. Het bedrijf hield zich bezig met de productie van auto’s, motorfietsen, fietsen en kinderwagens in “Brandenburg an der Häfele”. Motorfietsen waren een complementaire focus. De eerste motorfiets werd geproduceerd in 1901. Sinds 1908 werd op basis van de onderneming een sportteam opgericht, dat met eigen apparatuur met succes deelnam aan motorraces op internationale wedstrijden. Van 1930 tot 1942 produceert Brennabor lichtgewicht motorfietsmodellen waarop het zijn motoren installeert. Na de Tweede Wereldoorlog werd de onderneming ontmanteld.

    Het embleem was anders dan de traditionele uitvoering van Duitse logo’s uit die tijd. Het bestond uit twee cirkels van verschillende grootte die in elkaar waren gegraveerd. Beide met gouden bies. De ruimte tussen buiten en binnen was gevuld met zwart. Daarin werd de inscriptie van de merknaam, gescheiden door een lijn, aangebracht in kleine letters langs de omtrek boven en onder. Het lettertype viel op in goud. De binnenruimte van de kleine cirkel was donkerrood. In het midden stond een witte letter “B” – de eerste van de merknaam. De witte kleur trok de aandacht, waardoor het een accentelement was. Zwart, rood en goud creëerden het effect van aristocratie en luxe, dat fabrikanten probeerden weer te geven in hun producten.

    6. DKW

    DKW Logo

    De in Denemarken geboren Skafte Rasmussen en zijn Duitse partner Karl Ernst richtten in 1916 het bedrijf Ernst und Rasmussen op. Gevestigd in Chemie, werd het opgericht om stoommachines en onderdelen voor hen te vervaardigen. Maar de samenwerking viel uit elkaar. Rasmussen ontving in 1916 financiering van de staat voor een stoommachineproject, dat werd gepatenteerd door zijn merk – DKW. In 1921 begon de ontwikkeling van motorfietsen onder dit merk. Het eerste model is het Reichsfahrtmodell. Maar de beste was de DKW E 206 uit 1925. Na de oorlog werd de productie uitgebreid en verdeeld. Sinds 1950 worden er motorfietsen geproduceerd onder de merken IFA en MZ. Alleen het bedrijf Ingolstadt behield de merknaam.

    Het embleem vertegenwoordigde het traditionele schildbeeld. Het bovenste deel met zijn gebogen rand was smaller dan het onderste. Het was verbonden met een bredere bodem door kleine segmenten van de zijkanten, afgebeeld onder een hoek met het midden. De bodem had een geveegde vorm. De contouren zijn grijs gemarkeerd. De binnenruimte werd ingenomen door een element dat eruitzag als een pijlpunt. Het bovenste deel was gewelfd. De contouren werden gemarkeerd in het zwart. De binnenruimte is gevuld met verschillende tinten groen, die van links en rechts zwaaiden van lichtgroen naar donkerder. In het bovenste gedeelte werd de afkorting van het merk in het wit aangebracht.

    7. Hercules

    Hercules Logo

    Hercules is een Duits motorfietsbedrijf opgericht in 1886 door technisch ingenieur Karl Matuschz in Neurenberg. Het werd als merk geregistreerd op 10 september 1910. De specialisatie van het merk was in de sportrichting – motorfietsen voor wedstrijden, onderscheiden door het hoogste niveau. In de naoorlogse periode waren de belangrijkste klanten sportteams uit de landen van het Warschaupact. Na de volledige ineenstorting van deze vakbond bestond het bedrijf tot 1997 en werd het gesloten.

    Kort voor de sluiting van de fabriek werd het nieuwste logo van het merk gepresenteerd. Het was een cirkel die standvastigheid, integriteit en perfectie symboliseerde, waarin de rest van de embleemtekens waren gegraveerd. De cirkel had een gele rand en een wit veld, wat een harmonieuze combinatie creëerde en de aandacht trok. De binnenruimte werd ingenomen door een bord – de gestileerde eerste letter van de merknaam “H”, waarvan de uiteinden van de poten naar buiten waren afgeschuind. Aan beide zijden waren gestileerde vleugels afgebeeld in twee lijnen, die snelheid en beweging demonstreerden. Deze elementen zijn uitgevoerd in een diepblauwe kleur en zijn geplaatst in een witte ruit. De laatste werd geplaatst in een donkerblauw vierkant, dat veranderde in een rechthoek met afgeronde hoeken, die dezelfde tint heeft. Het bevatte de tekstnaam van het merk, gemaakt in kleine letters in wit. De hele rand was geel, wat elk element van het logo visueel onderscheidde. Deze compositie was een gestileerde versie van het beeld van de voorkant van een auto met een radiator en bumper, waarvan de productie parallel met motorfietsen werd uitgevoerd.

    8. Horex

    Horex Logo

    Horex is een van de zeldzame Duitse merken die hun uitrusting niet aan de Wehrmacht-troepen leverden. De oprichter in 1920 was Fritz Kleman. Als sportracer in 1923 creëerde hij in 1923 een sportmotor voor zichzelf, waarmee hij prijzen won. Dit markeerde het begin van een bredere productie van motorfietsen. Het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog stopte de productie, die pas in 1948 werd hersteld. Maar in 1960 werd het merk eigendom van Daimler-Benz, dat niet geïnteresseerd was in motorfietsen. Maar in 1977 werd Friedl Münch de auteursrechthebbende van de bedrijfsnaam en bracht de Horex 1400 TI uit, en in 1989 zette Japan het stokje voort met zijn Horex 644 OSCA. De serieproductie werd in 2014 stopgezet. Tegenwoordig wordt alleen de VR6 in kleine hoeveelheden geproduceerd door de 3C-Carbon Group.

    Het embleem van het merk was luxueus en enigszins bombastisch. Het externe element was een cirkel gemaakt in de vorm van een bronzen lauwerkrans, een regalia die kenmerkend is voor de tijd van het Romeinse rijk. Deze cirkel wordt bekroond met een gestileerde kroon die de hoofdtooi van de Duitse keizers imiteert met een kruis aan de bovenkant en rond de cirkel van de diadeem. De kroon heeft enkele felrode elementen waar de edelstenen in het origineel zijn geplaatst. Aan de zijkanten van de badge zijn gestileerde witte uitgestrekte vleugels, waarvan de contouren zijn afgezet met brons. De binnenruimte omvat – in het bovenste gedeelte, de binnenruimte van de kroon in scharlaken “satijn”. Langs de omtrek – de randen van de witte mantel, die een donkerblauw veld bedekken, waarin de Latijnse letter “H” zich in het midden bevindt – de eerste letter van de merknaam. De buitenste en binnenste rand is gemaakt van brons en het middelste deel is gevuld met wit. Helemaal onderaan de lauwerkrans staat de merknaam in donkerblauwe Latijnse kleine letters.

    9. Kreidler

    Kreidler Logo

    Onder de meest bekende wereldwijde merken van de 20e eeuw voor de productie van motorfietsen, valt het Duitse merk Kreidler op. Sinds 1888 bekend als fabrikant van hoogwaardige en stijlvolle gemotoriseerde fietsen, gevestigd in Kornwestheim, is het synoniem geworden voor kwaliteit en merkidentiteit. Zijn motoren en bromfietsen hebben deze eigenschappen tot op de dag van vandaag behouden. In 1951 verhuisde het bedrijf naar Stuttgart, waar het al de massaproductie van lichte motorvoertuigen oprichtte. 50cc racefietsen hebben naam gemaakt in kampioenschapsoverwinningen van 1971 tot 1983. Maar al in 1982 hield het bedrijf op te bestaan. Vandaag maakt ze een bevalling mee.

    Het merklogo is eenvoudig en beknopt. Gemaakt in een aantrekkelijke felrode kleur – een symbool van bevrijding, kracht en mannelijkheid, het vertegenwoordigt twee elementen. De eerste is een teken in de vorm van een cirkel, met in het midden de letter “K” met een spiegelbeeld, op enige afstand van elkaar. Een pijl met verenkleed kruist ze van links naar rechts in het midden. Rechts van het bord staat de merknaam, uitgevoerd in kleine letters, met een herwerkt Integral CF Bold-lettertype, dat door zijn eenvoud het gemakkelijk maakt om alle symbolen te onthouden.

    10. Munch

    Munch Logo

    Het motormerk Münch Mammoth is het bekendste merk in de geschiedenis van de wereldwijde motorindustrie. Het bedrijf, opgericht in 1940, werd enorm populair in 1968, toen de voormalige Horex-ontwerper Friedl Münch het meest succesvolle model creëerde: de TTS Munch-4 1200th Mammut. In dit model werd de motor gebruikt van de NSU Prinz-auto, wat de motorfiets tot een echte sensatie maakte. Maar de toekomst bleek minder rooskleurig en Friedl Münch verkocht het bedrijf in 1971.

    Niettemin herinneren de meeste motorliefhebbers en professionals zich het originele bedrijfslogo goed – eenvoudig en beknopt. Het is gemaakt in de vorm van een rechthoek met een bovenste lijn in de vorm van een achterste boog. De figuur had een zwarte rand. Bovendien werd het hele logo in twee kleuren gepresenteerd – zwart en wit. Een kleiner element werd in de grotere rechthoek geplaatst, waarbij de vorm van de buitenste volledig werd herhaald. Het veld was gevuld met zwart, waarlangs een inscriptie was – de naam van het merk in kleine Latijnse letters, gemaakt in contrasterend wit. Tegelijkertijd creëerde hun grafische weergave een visueel gevoel van de afstand tot het midden van de tekst, waardoor de indruk ontstond van de buiging in het midden.

    11. Motorenwerke Zschopau (MZ) GmbH

    Motorenwerke Zschopau (MZ) GmbH Logo

    Een van de Duitse motormerken – het bedrijf MZ (Motorrad Zschopau) werd opgericht in 1956. Het werd opgericht in MZ Motorrad: Zschopau op basis van een van de oudste Duitse fietsfabrikanten, opgericht in 1906. Na 2 jaar werd het lid van het Zweirad Union-concern, dat nog drie Duitse merken verenigde – German Express, Victoria en DKW. Eén fabriek kreeg de naam VEB Motorradwerk Zschopau – MZ, naar het merk dat erbij kwam. De productie van motorfietsen werd voortgezet met wisselend succes. De veranderingen die werden aangebracht in de technologie leidden tot een naamsverandering – de fabriek werd van 1992 tot 1999 MuZ (Motorrad und Zweiradwerk). Eind 1999 werd het bedrijf overgenomen door Hong Leong Industries Berhad en kreeg het zijn oude naam terug. Maar na 9 jaar werd de motorfietsproductie onder het merk MZ afgebouwd.

    De fusie van het bedrijf met DKW heeft invloed gehad op de totstandkoming van het merklogo. Het is gemaakt op basis van het DKW-logo en weerspiegelt het motief. In tegenstelling tot de eerste versie bleef in het logo alleen een pijlvormig schild zonder “top” over, waarin een omgekeerde kegel was gegraveerd, die met de bovenkant tegen het onderste middelpunt van het schild rust. De basis van de kegel kruiste de bovenrand van het schild. De omtrek van de compositie is gemaakt in goud. Bij het ontwerp van het vrije veld van figuren zijn 2 kleuren gebruikt in een verloopontwerp. Schildveld in het groen. Het kegelveld is in zwart en staal. Dichter bij de bovenkant van het schild, over de hele compositie, werd de merkafkorting MZ aangebracht in een schuin wit klein lettertype met een zwarte schaduw. De rechterhelling symboliseerde snelheid en beweging. Het linkerbeen “M” en de rechterbovenlijn van het hoofd “Z” gingen buiten de grenzen van het schild en werden opgenomen in een enkele compositie met een gemeenschappelijke gouden rand.

    12. Simson

    Simson Logo

    Het einde van de 19e eeuw werd gekenmerkt door de geboorte van het bedrijf, dat een belangrijk stempel drukte op de geschiedenis van Duitsland. Het was Simson & Co, opgericht in 1856 door de joodse industriëlen Löb en Moses Simson. Tot 1936, toen de nazi-regering het gezin uit het land verdreef, was het bedrijf bezig met de productie van hamers, koolstofstalen jachtgeweren en lopen, stoommachines en in 1896 – fietsen, waarvoor in 1907 de Simson Supra aan de beurt was racewagen in 1907. De Eerste Wereldoorlog eiste om de productie van gevechtsgeweren en pistolen op te zetten, om de reparatie en heruitrusting uit te voeren. Pas in 1936, na de fusie in BSW, stimuleerde de nieuwe bedrijfsleider van het bedrijf de ontwikkeling en productie van de eerste motorfiets – BSW 98. In de Duitse Democratische Republiek kreeg het bedrijf een nieuwe naam – Volkseigener Betrieb Fahrzeug- und Gerätewerk Simson Suhl met de belangrijkste prioriteit motorfietsproductie. In Nieuw-Duitsland werd het bedrijf omgedoopt tot Simson Zweirad. In 2000 trad het toe tot het Kontec-concern.

    Het embleem van Simson is grotendeels kenmerkend voor de auto- en motorindustrie in Duitsland. Het bord, gemaakt in zwart-wit, onderscheidt zich door zijn beknoptheid en eenvoud van waarneming. Een zwarte cirkel met naar rechts en links uitgestrekte gestileerde zwarte vleugels waarvan de uiteinden onder een bepaalde hoek zijn afgesneden, omsluit de gestileerde Latijnse letter “S” in zijn binnenruimte. Zijn prestaties lijken op de zigzag van een racebaan. Boven het bord staat de merknaam in zwarte kleine letters Arial Nova Bold.

    13. NSU

    NSU Logo

    NSU Motorenwerke AG dateert uit 1873 van de Mechanische Werkstätte zur Herstellung von Strickmaschinen, die Christian Schmidt-breimachines produceerde. Nadat het bedrijf in 1880 naar Neckarsulm was verhuisd, voegde het bedrijf trapfietsen toe aan zijn producten, gevolgd door auto’s en motorfietsen. Begin 1901 bracht het bedrijf de eerste motorfiets uit onder de NSU TM. Tijdens de Tweede Wereldoorlog nam een ​​deel van de bestellingen van het bedrijf voor de halftrack Kettenkrad en OSL 251 toe. De NSU Fox verscheen pas in 1949. In 1955 neemt het merk de leidende positie in de wereld in. In 1969 werd het bedrijf overgenomen door Volkswagenwerk AG.

    De hele succesvolle periode van het bestaan ​​van het merk ging gepaard met het in die tijd over de hele wereld bekende embleem. Het was een gestileerde afbeelding van een goudgerande brandstoftank, waarvan het binnenste veld in half zwart (boven) en blauw was verdeeld. Deze combinatie zorgt voor een sterke visuele impact. Blauw is de kleur van organisatie, standvastigheid en standvastigheid. Zwart staat voor kracht, creativiteit en inhoud. Samen symboliseren ze eenheid en vertrouwen in de uitvoering van alle kenmerken die inherent zijn aan elk van hen. Het accentelement van het logo was de tekstafkorting van het merk – NSU, uitgevoerd in het midden van het bord, waarbij de grens van kleuren wordt overschreden. De grafische weergave zorgt voor een visuele uitstulping van de naam, door de toename van letters van links naar rechts en van rechts naar links naar het grootste midden. De letters zijn lichtgeel. Hun contouren zijn gemarkeerd in goud. Dit maakt de tekst bijzonder pakkend tegen de algemene achtergrond en gemakkelijk te onthouden.

    14. Maico

    Maico Logo

    Het merk Maico stond bekend om het produceren van uitstekende racemotoren in het midden van de 20e eeuw. Tegen de achtergrond van in massa geproduceerde lichte motorfietsen, scooters en fietsen met een motor in Duitsland na de Tweede Wereldoorlog, ontwikkelde en produceerde Maico racemodellen voor motorcross, wat in de geschiedenis van de motorfietsbouw wordt herinnerd. Het merk Maico (Maicowerk AG) werd in 1926 opgericht door de familie Ulrich Maisch als Maisch & Co uit Pfäffingen voor de productie van motoren. Eind jaren veertig schakelde het bedrijf volledig over op de productie van motorcross- en enduro-voertuigen en voegde de populaire Maicoletta-scooter toe aan het assortiment. In 1983 ging het bedrijf failliet.

    Het embleem van het merk is een samenstelling van verschillende elementen – een driehoekig gelijkbenig schild op de achtergrond, gestileerde uitgevouwen vleugels ervoor en een gestileerde afbeelding van een schild geïnstalleerd op het voorspatbord van motorfietsen tijdens de Tweede Wereldoorlog, direct boven de vleugels . Het is hij, evenals de letter “M” – de eerste letter van de merknaam, aangebracht over de hele compositie van de onderkant van het schild tot de buitenranden van het schild, zijn de centrale accentfiguren. De meeste elementen, behalve de letter en het schild, zijn gemaakt in een groene beschermende kleur. De letter is in wit en zwart, waardoor de randen visueel worden benadrukt. Het schild is in fel rood. Op het vrije veld van het schild, in het zwart, staat een naar rechts gekanteld lettertype dat de voorwaartse beweging symboliseert, de naam van het merk.

    15. Kalex

    Kalex Logo

    Kalex Engineering is een product van de 21e eeuw, een gerenommeerde fabrikant van motoronderdelen. De naam is een meerletterige afkorting van de namen van de oprichters – K LAUS Hirsekorn en Alex Baumgärtel. Het werd relatief recent opgericht – in 2008 in Bobingen. Maar niet als motorfabrikant. In 2010 neemt Kalex de leiding in het Pons Racing team op het chassis. Het chassis won ook het Moto2 Wereldkampioenschap 2011. Tegenwoordig is het een toonaangevende fabrikant van race-chassis die zowel in 2011 als sinds 2013 consequent alle kampioenschappen heeft gewonnen.

    Het bedrijfslogo heeft geen andere elementen dan de tekstuele merknaam ingesloten in een rechthoekig kader met afgeronde hoeken. Het valt op door de aanwezigheid van een tweekleurengamma – zwart en oranje, waarvan de combinatie in de middeleeuwen vooral werd vereerd door ridders. Het symboliseert moed en eer, die kenmerkend zijn voor de geest van het bedrijf. De omtrek van het frame en de eerste 2 letters van de merknaam, evenals de tweede onder het eerste woord – “engineering”, zijn in het zwart gemaakt. De lijn onder de zwarte letters “KA” en de volgende letters “lex” zijn oranje. Deze diagonale opstelling van kleuren heeft een zeer sterke impact op de kijker, waardoor het bijzonder gedenkwaardig is. Het lettertype is modern, technologisch en “cut”, zonder ronding en alleen met rechte hoeken, zelfs in de letter “A”. De letter “X” op het snijpunt van zijn benen heeft een lege ruimte in de vorm van een diamant.

    Wat is de meest populaire motorfiets in Duitsland?

    Van de motorfietsen die in Duitsland worden gemaakt, geven de Duitsers de voorkeur aan BMW. Maar statistieken voor 2021 laten zien dat het Italiaanse bedrijf Piaggio de leider is op de motormarkt in dit land, terwijl BMW pas op de tweede plaats staat. Ze worden gevolgd door Japanse tweewielige voertuigen, die worden geproduceerd onder de merknaam Honda.

    Wat is een Europese motorfiets?

    Motorfabrikanten worden als Europees beschouwd als ze in Europa zijn geregistreerd en hun producten in de EU vervaardigen. De toonaangevende motorfabrikanten in Europa zijn BMW, Piaggio, KTM en Ducati.

    Zijn motorfietsen gebruikelijk in Duitsland?

    Ja, veel Duitsers hebben een motorfiets en gebruiken deze dagelijks. De wetgeving van het land moedigt tweewielers aan, zodat bestuurders van personenauto's kunnen upgraden naar 125cc-motorfietsen en een A1-rijbewijs kunnen behalen zonder rijexamen.

    Wie is de grootste motorfietsfabrikant in Europa?

    De grootste motorfietsfabrikant in Europa is KTM Sportmotorcycle AG. Het is een Oostenrijks bedrijf met het hoofdkantoor in Mattighofen.