Vancouver Canucks Logo

Vancouver Canucks LogoHet professionele ijshockeyteam Vancouver Canucks trad in 1970 toe tot de National Hockey League, maar verscheen veel eerder – in 1945 als lid van de Pacific Coast Hockey League. Van 1952 tot 1970 was ze lid van de Western Hockey League. Elke keer moest ze haar imago veranderen. Alleen de naam bleef ongewijzigd, omdat de club nergens heen verhuisde en niet van plan was af te wijken van het oorspronkelijk gekozen concept.

Betekenis en geschiedenis

Vancouver Canucks Logo Geschiedenis

Vancouver Canucks had vijf logo’s, waarvan sommige qua ontwerp vergelijkbaar zijn en slechts in kleine details verschillen. Wat in de beginjaren een hockeystick was, eindigde als een orka die uit het water kwam. Dit spreekt van een complete heroverweging van stijl in het herontwerpproces.

1970 – 1978

Het eerste embleem van het NHL-team is een blauwe horizontale rechthoek met afgeronde hoeken. Het is omlijst in gedempt groen. Buiten is een witte lijn in de vorm van een hockeystick naar het midden gericht. Ze verdeelt de geometrische vorm zodat deze lijkt op “C” – de eerste letter van het woord Canucks. Dit logo staat bekend als Stink-in-Rink en is gemaakt door grafisch ontwerper Joe Borovich uit North Vancouver.

1978 – 1992

In 1978 kreeg de hockeyclub een embleem, dat onofficieel het “wafelijzer” wordt genoemd. Dit komt door de ronde vorm en een groot aantal diagonale strepen parallel. Het centrale element is verdeeld in twee halve cirkels met de inscriptie CANUCKS, die is gestileerd als een skateblad. Langwerpige lijnen van ongelijke lengte zorgen voor een gevoel van snelle beweging. Ook het palet is radicaal veranderd: de harmonieuze combinatie van blauw en wit is vervangen door een contrasterende combinatie van fel oranje, goud en zwart.

1992 – 1997

Het wafelijzer werd een symbool van het succes van Vancouver Canucks in de eerste helft van de jaren negentig, toen de hockeyspelers verschillende beslissende wedstrijden wonnen. Toegegeven, dit gebeurde nadat het palet was veranderd: in 1992 werd goud geel en oranjerood.

1997 – 2007

Het logo, aangenomen in 1997, bevat de belangrijkste mascotte van de club, de orka. Ze springt uit het water, maar geen spetters vliegen naar de zijkanten, maar fragmenten. In dit geval vormt de volledige grafische compositie de letter “C”, de belichaming van de teamnaam. De afbeelding wordt geassocieerd met het eigendom van de westkust van British Columbia en verwijst naar Orca Bay Sports & Entertainment, die de franchise in 1995 kocht. Het kleurenschema is onherkenbaar veranderd: het embleem is voorzien van donkerblauw, lichtblauw, grijs , wit en bordeauxrood.

2007 – 2019

In 2007 veranderde het palet van het logo opnieuw: deze keer waren er geen bordeauxrode strepen langs de contouren van de orka en kreeg het water een meer gedempte tint blauw. Maar de bijgewerkte kleuren waren niet de enige innovatie: de ontwerpers voegden de inscriptie “VANCOUVER” toe aan de foto. Het woord voor de geboorteplaats van de club staat bovenaan in de vorm van een boog.

2019 – heden

Het beletteringembleem werd alleen gebruikt tot het seizoen 2019-2020. Vervolgens hebben de ontwikkelaars de tekst verwijderd om zich op de orka te concentreren.

Logo lettertype en kleuren

Het afbeelden van een mascottedier op logo’s is een gangbare praktijk bij teams die professionele sporten beoefenen. En de Vancouver Canucks-club is geen uitzondering. Het icoon toont een orka die uit het water springt, en de compositie lijkt duidelijk op de letter “C”. Er is een duidelijke verwijzing naar het embleem uit 1970-1978, toen het belangrijkste element een hockeyveld met een stok was, dat er ook uitzag als een “C”.

Er zijn geen inscripties in het moderne logo – ze waren alleen opgenomen in de oude versies van het clubbord. Zo werd de tekening van 1978 tot 1997 aangevuld met het woord “CANUCKS”, diagonaal geschreven in een individueel lettertype. Alle letters onderaan waren verbonden met een lange lijn. Het zag eruit als een skateblad. De tweede keer verscheen het opschrift in 2007-2019: “VANCOUVER” schreefloos met veel afgeronde hoeken.

Het huidige kleurenschema wordt gepresenteerd in twee tinten blauw, grijs en wit. In 1997-2007 werden ze aangevuld met bordeauxrood en was het blauw helderder. Nog eerder, van 1987 tot 1997, werden twee emblemen gebruikt, in het palet waarvan geel en oranje overheersten. Tegelijkertijd wordt de combinatie van blauw en groen als klassiek beschouwd, zoals in het logo van 1970-1978.