Fairy Tail Logo

Fairy Tail Logo

Fairy Tail is een multivolume shonen-manga die 545 hoofdstukken bevat. Het werd van 2006 tot 2017 gepubliceerd in het Japanse tijdschrift Weekly Shonen Magazine. In 2009 ontving de auteur Hiro Mashima de prestigieuze Kodansha Manga Award. In hetzelfde jaar werd de anime met dezelfde naam uitgebracht door Satelight en A-1 Pictures. Even later werd een animatiefilm opgenomen op basis van het oorspronkelijke plot.

Betekenis en geschiedenis

Fairy Tail Logo Geschiedenis

Het Fairy Tail-embleem verscheen in 2006, precies toen het debuuthoofdstuk werd gepubliceerd. Hoogstwaarschijnlijk is het uitgevonden door de mangaka Hiro Mashima als de enige maker van het verhaal. Ze siert drieënzestig boekdelen en haar grafische element, bekend als de fee, maakt deel uit van een fictief universum. Sinds 2006 is het logo nooit veranderd en blijft het zo kleurrijk en fantasie als op de eerste omslag.

Embleem

Het Fairy Tail-handelsmerk bestaat uit twee componenten: een gestileerde FAIRYTAIL-letters en een mysterieuze oranje figuur die het symbool is van de meest populaire gilde in het koninkrijk Fiore – Fairy Tail. Een abstracte tekening wordt vaak aangezien voor een brandende pijl of een vliegende draak. Maar in feite beeldde de kunstenaar een fee met een staart af. Zoals de plot uitlegt, zijn deze wezens erg geheimzinnig, en niemand weet zeker of ze een staart hebben.

Het mysterie van de oorsprong van het logo werd onthuld door de meester Makarov Dreyar, het personage van de shino-manga. Hij vertelde dit aan Lucy Heartfilia nadat ze bij Fairy Tail was gekomen. De fictieve auteur van het embleem is Mavis Vermillion, een van de oprichters van het beroemde gilde.

Zowel de inscriptie FAIRYTAIL als de tekening symboliseren het verlangen naar avontuur, onopgeloste geheimen en magische raadsels. Het verlangen naar al het onbekende onderscheidt de leden van het gilde, die ze onder één vlag verenigen. Iedereen die deel uitmaakt van Fairy Tail heeft een bijbehorende tatoeage. Zij is het die wordt afgebeeld op het handelsmerk van de manga: een langwerpige, blobvormige figuur met lange “tentakels”. Volgens Makarov Dreyar is dit een fee met een staart die springt of danst.

Lettertype en kleuren

De titel van Japanse strips is eerder getekend dan geschreven: elke letter heeft zijn eigen ontwerp, waaraan de kunstenaar heeft gewerkt. De inscriptie heeft dus geen lettertype in de gebruikelijke zin. Als je de illustratie van de auteur goed bekijkt, kun je vervangen dat de letter “L” de vorm van een sprookjespoot weerspiegelt, en “T” eruitziet als een anker. Ongewone personages passen perfect in het thema magie en geven de algemene sfeer van de verhaallijn weer.

Wat betreft de kleuren, koos de auteur voor heldere en verzadigde tinten. De inscriptie is rood, met een dubbele witte en zwarte omtrek. Het silhouet van de fee is oranje en ongelijk van kleur: de kunstenaar gebruikte een verloop, waarbij donkere en lichte tinten werden gemengd om volume te geven. Hierdoor lijkt de tekening bol, zeker in tegenstelling tot de platte 2D letters op de achtergrond.